Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu w Twojej przeglądarce. X

herb Powiatu Przasnyskiego
nagłówek graficzny strony Internetowej
06-300 Przasnysz, ul. Św. St. Kostki 5, tel./fax 29 752 22 70, pon.- pt. godz.: 8:00-16:00, starostwo@powiat-przasnysz.pl

ZMARŁ NASZ WYBITNY KRAJAN PROFESOR JERZY KŁOCZOWSKI

Opublikowane przez ZMARŁ NASZ WYBITNY KRAJAN PROFESOR JERZY KŁOCZOWSKI

W sobotę, w wieku 93 lat zmarł profesor Jerzy Kłoczowski, jeden z najwybitniejszych polskich historyków XX wieku, powstaniec warszawski, laureat wielu nagród i odznaczeń, m.in.: Krzyża Srebrnego Virtuti Militari, Krzyża Walecznych i Srebrnego Krzyża Zasługi z Mieczami. W 2004 r. odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Orderem Orła Białego. Profesor Jerzy Kłoczowski urodził się Bogdanach Wielkich, gmina Chorzele, powiat przasnyski. Był autorem i inicjatorem pionierskich prac z dziejów polskiego i europejskiego chrześcijaństwa oraz odnowicielem idei Europy Środkowo-Wschodniej.

Kłoczowski urodził się w 1924 r. w Bogdanach Wielkich. W czasie II wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej. W Powstaniu Warszawskim walczył w pułku "Baszta". W latach 1945-1948 studiował na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie w 1950 r. uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych. W tym samym roku rozpoczął współpracę z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim, a w 1974 r. uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Na KUL pełnił różne funkcje, m.in. kierował Katedrą Historii Średniowiecznej, Katedrą Historii Kultury Polskiej, był twórcą Instytutu Geografii Historycznej Kościoła w Polsce, dziekanem Wydziału Nauk Humanistycznych KUL.

Kłoczowski był historykiem - mediewistą. Interesował się głównie historią kultury polskiej, historią chrześcijaństwa w Polsce, historią Europy Środkowo-Wschodniej. To autor i redaktor około 100 publikacji m.in. dwutomowych dzieł "Kościół w Polsce" (1968, 1970), "Dzieje polskiego chrześcijaństwa" (1987, 1991), a także "Chrześcijaństwo i historia" (1990), "Wspólnoty chrześcijańskie w tworzącej się Europie" (2003), "Europa - chrześcijańskie korzenie" (2004).

Prof. Kłoczowski był inicjatorem powołania Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej, którego przez wiele lat był dyrektorem. Instytut ten działa od 1991 r. najpierw, jako stowarzyszenie, a od 2001 r. - jako jednostka badawcza powołana przez ministra spraw zagranicznych. Prowadzi badania, głównie historyczne i politologiczne związane ze specyfiką Europy Środkowo- Wschodniej.

W latach 2000-2004 prof. Kłoczowski był współtwórcą i przewodniczącym Konwentu Europejskiego Kolegium Polskich i Ukraińskich Uniwersytetów. Kolegium miało stać się zaczątkiem polsko-ukraińskiego uniwersytetu w Lublinie. Oprócz pracy na KUL, Kłoczowski wykładał też m.in. w College de France, Merton College Oxford University, Institute for Advanced Study w Princeton, University of Madison-Winsconsin, Kolegium Europejskim w Natolinie.

Otrzymał tytuły doktora honoris causa Uniwersytetu w Grodnie w 1993 r., Akademii Kijowsko-Mohylańskiej w 1998 r., Wolnego Uniwersytetu w Berlinie w 1998 r. oraz Uniwersytetu Sorbona w Paryżu w 1999 r.

W latach 80. angażował się w działalność opozycyjną w NSZZ "Solidarność", od 1981 r. kierował pracami Wszechnicy Regionu Środkowowschodniego "Solidarności", a po ogłoszeniu stanu wojennego współpracował z tajnymi strukturami związku.

W latach 1989-1990 był przewodniczącym Komitetu Obywatelskiego Lubelszczyzny. Z ramienia tego komitetu w wyborach uzupełniających w 1991 r. po śmierci Adama Stanowskiego, uzyskał mandat senatora. Był członkiem Komisji Spraw Zagranicznych Senatu. W latach 1989-1991 był sędzią Trybunału Stanu.

Prof. Kłoczowski był członkiem wielu organizacji i towarzystw naukowych m.in.: przewodniczącym Międzynarodowej Federacji Instytutów Europy Środkowo-Wschodniej, przewodniczącym Polskiego Komitetu ds. UNESCO, członkiem Rady Wykonawczej UNESCO (kilkakrotnie przewodniczył polskiej delegacji na Konferencji Generalnej UNESCO), członkiem-założycielem Polskiej Rady Ruchu Europejskiego, wiceprzewodniczącym Międzynarodowej Komisji Historii Porównawczej Kościołów, przewodniczącym Polskiej Komisji Historii Porównawczej Kościołów w Komitecie Nauk Historycznych Polskiej Akademii Nauk, przewodniczącym Komitetu Wspólnego UNESCO i Międzynarodowego Komitetu Nauk Historycznych. Był też jednym z inicjatorów utworzenia organizacji kombatanckiej Armii Krajowej.

Odznaczony m.in. Orderem Orła Białego (2004), Krzyżem Srebrnym Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych i Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami, ukraińskim Orderem „Za Zasługi” trzeciego stopnia (2008). W 2004 otrzymał statuetkę Przasnyskiego Koryfeusza. Jest również laureatem Nagrody Pojednania Polsko-Ukraińskiego. Laureat nagrody im. A. Jurzykowskiego, nagrody specjalnej „Przeglądu Wschodniego”, Nagrody Obojga Narodów Polski i Litwy, Nagrody „Rzeczpospolitej” im. Jerzego Giedroycia, medalu za zasługi dla KUL, Nagrody Honorowej im. Henryka Wereszyckiego i Wacława Felczaka. Był doktorem honoris causa Uniwersytetu w Grodnie, Akademii Kijowsko-Mohylańskiej, Wolnego Uniwersytetu w Berlinie i Uniwersytetu Sorbona w Paryżu. W 2011 został odznaczony odznaką honorową "Bene Merito".

przewiń do góry
profil facebook informacje dla przedsiębiorców
Data: 2017-12-12
Imieniny: Ady, Aleksandra, Dagmary